
در این مقاله
وقتی برنامه از یک نمونه به چند replica میرسد، ممکن است بدون افزایش عجیب ترافیک با خطای «too many connections» روبهرو شود. علت رایج این است که هر فرایند، pool خودش را دارد. اگر وب، Worker، کار زمانبندیشده و نسخه قدیم و جدید در زمان استقرار همزمان زنده باشند، تعداد اتصالهای بالقوه خیلی بیشتر از عددی است که در یک فایل تنظیمات میبینید.
راهحل همیشه افزایش max_connections نیست. ابتدا مالک اتصالها و مدت اشغال آنها را پیدا کنید؛ بعد درباره اندازه pool، زمان انتظار و نیاز به PgBouncer تصمیم بگیرید. این آموزش، ارائه عمومی PgBouncer مدیریتشده یا دسترسی تغییر تنظیمات سراسری دیتابیس در پاستا را وعده نمیدهد.
اتصال، query و درخواست وب سه چیز متفاوتاند
هر درخواست وب الزاماً یک اتصال دائمی نیاز ندارد. معمولاً یک pool بین کارهای همان فرایند اتصالها را مدیریت میکند. اما وقتی اتصال گرفته و آزاد نمیشود یا یک تراکنش طولانی میماند، کارهای بعدی منتظر میشوند. زیادبودن صف انتظار با کندبودن خود query یکی نیست.
برای تشخیص، زمان دریافت اتصال، زمان اجرای query و زمان کامل درخواست را جدا اندازه بگیرید. اگر query سریع است اما گرفتن اتصال طول میکشد، بررسی pool اولویت دارد. اگر query کند است، فقط بزرگکردن pool میتواند فشار بیشتری به دیتابیس وارد کند.
بودجه اتصال را برای کل سامانه حساب کنید
فرض کنید سه نمونه وب، دو Worker و یک کار مهاجرت دارید. عدد pool هرکدام را کنار تعداد فرایندها بگذارید. در استقرار تدریجی، نسخه قدیم و جدید ممکن است مدتی همزمان باشند. ابزار مدیریت، مانیتورینگ و عملیات نگهداری هم اتصال لازم دارند.
potential_connections =
web_processes * web_pool_max
+ worker_processes * worker_pool_max
+ scheduled_jobs * job_pool_max
+ deployment_and_maintenance_reserve
این یک فرمول برنامهریزی است، نه پیشبینی دقیق مصرف لحظهای. فرضهای آن را ثبت کنید و با مشاهده واقعی بسنجید. همه ظرفیت اسمی سرور را به برنامه اختصاص ندهید؛ فضای لازم برای مدیریت و بازیابی باید باقی بماند. سقف قابل استفاده در سرویس مدیریتشده را از قرارداد همان طرح بگیرید.
علتهای رایج رشد اتصال
| الگو | اثر | بررسی |
|---|---|---|
| ساخت pool در هر درخواست | تکثیر اتصال و هزینه راهاندازی | چرخه عمر client در فرایند |
| آزاد نکردن اتصال | تمامشدن ظرفیت pool | مسیر finally و خطا |
| تراکنش باز طولانی | اشغال اتصال و گاهی قفل | مرز تراکنش و تماس خارجی |
| افزایش replica بدون بودجه | رشد مجموع poolها | محاسبه تمام فرایندها |
| retry تهاجمی | موج درخواست پس از خطا | سقف تلاش و صف محدود |
مشکل را با شواهد بررسی کنید. قطع همه اتصالهای سرور، بدون دانستن مالک و تراکنش، میتواند کارهای سالم را هم خراب کند. برای محیط دارای مشتری، ابتدا queryهای مجاز مشاهدهپذیری و راهنمای میزبان را بهکار ببرید؛ دسترسی مدیر را به برنامه روزمره ندهید.
pool داخل برنامه و PgBouncer چه فرقی دارند؟
pool کتابخانه معمولاً در یک فرایند است. PgBouncer یک لایه بیرونی برای مدیریت ارتباط clientها با PostgreSQL است. این لایه میتواند به تعداد زیادی client کمک کند، اما خودش نیاز به ظرفیت، احراز هویت، TLS، مشاهدهپذیری و نگهداری دارد.
افزودن PgBouncer مشکل query بد، تراکنش بیپایان یا نشت مجوز را درمان نمیکند. همچنین تعداد clientهای پذیرفتهشده را با تعداد queryهای قابل اجرای همزمان یکی ندانید. برای جزئیات رفتار، مستندات رسمی PgBouncer را با نسخه انتخابی بخوانید.







نظرات کاربران (۰)
هنوز نظری ثبت نشده است. اولین نفر باشید.